Hondenbegeleiding

Wandelen zonder brute kracht te gebruiken

Wandelen aan de lijn, hét probleem bij uitstek voor elke trainer of gedragsspecialist. En toch een van de meest complexe zaken. Er komt wel wat bij kijken.

Een tijdje geleden werd mijn hulp ingeroepen omdat Cooper naar andere honden schiet tijdens de wandeling.

Cooper is een Duitse Dog van 11 maanden. Met andere woorden nog een jonge, speelse hond…van 85 kg. Vaak hebben mensen de neiging om hun kracht te gebruiken als de hond trekt. Dat lukt je niet bij Cooper. Hij sleurt je immers mee. Is dat met slechte bedoelingen? Nee, hij wil gewoon kennis maken. En in zijn enthousiasme vergeet Cooper de wereld rond zich heel even.

Het moeilijkste? Onthouden dat Cooper een jonge hond is. Door zijn imposante verschijning vergeet je dat snel.

Tina heeft de komst van Cooper minutieus voorbereid. Workshops gevolgd, tonnen lectuur verslonden. Ze wou een goede start nemen en dat is ze ook gelukt. Een voorbeeld voor vele toekomstige baasjes!

Omdat Tina nog geen ervaring heeft in het opvoeden van een hond loopt ze af en toe wel eens ergens tegenaan. Het moeilijkste voor haar is de theorie in de praktijk omzetten. Bij een eerste hond is dat helemaal niet vanzelfsprekend. Omdat Tina zich geen raad wist en niet vertrouwde op de online adviezen nam ze met mij contact op.

 

Zo gezegd, zo gedaan

Wij afgesproken en ik met Tina en Cooper op stap. Zo kon ik de interactie tussen beide observeren. En ja hoor, we kwamen een andere hond tegen. Cooper erheen met Tina erachter! Bewust ben ik er niet tussen gekomen. Het was toch te laat en dan heeft het even geen zin.

Ik zie wel zaken. Tina wordt bijvoorbeeld zenuwachtig als er een andere hond op haar af komt en begint zij Cooper zonder reden aan te spreken. De lijn gaat wat strakker, de pas een versnelling hoger. En Cooper? Die is niet van gisteren.

Cooper weet als de beste wat er komt. Hij voelt de onzekerheid, merkt de kleine spanningssignalen van Tina op waardoor hij ook in hoge opwinding gaat.

De oplossing

Die is bedrieglijk eenvoudig! We gaan trainen met Cooper!

Zo gezegd, zo gedaan. We leren Cooper de commando’s kijk, volg, nu niet, vrij en gedaan.

De kijk-oefening is om de aandacht naar het baasje te richten en niet naar de omgeving (andere hond dus). Als je dat kent en kunt kan je je hond zo afleiden.

De volg, nu niet, vrij en gedaan heb ik mee opgenomen in de training om Cooper te leren wanneer hij wel mag snuffelen, aandacht krijgen en of stoppen met spelen. Communiceren met je hond is noodzakelijk, vergeet dat niet.

Ook Tina had ‘training’ nodig. Coaching en aanmoediging. De onzekerheid is het werkpuntje. Ik weet uit ervaring dat de onzekerheid langzaam maar zeker wegebt na enkele positieve ervaringen.

We zijn nu 4 weken verder en het gaat goed. Ik kreeg gisteren een mail van Tina. Ze kwam op straat 2 blaffende labradors tegen toen ze op wandel was met Cooper. Heel trots wist ze te vertellen dat Cooper netjes meeliep na een volg-commando. Als je op een positieve, beloningsgerichte manier traint, krijg je zoveel klaar!

Zo’n berichtje maakt mijn dag goed. Weten dat je iemand hebt kunnen helpen!

Wat maakt dat dit een succesverhaal is? Eerst en vooral de capaciteiten van Cooper en de inzet van Tina. Zonder haar inzet en enthousiasme zou het niet gelukt zijn. Op de tweede plaats komt de trainingsmethode. Door een beloningsgerichte aanpak krijg je snel het gewenste resultaat.

Nog even dit

Voor wandelen aan de leiband zonder trekken bestaat er geen ultieme oplossing, toverspreuk of hulpmiddel. Onthoud dat. Ga er niet zomaar vanuit dat een bepaalde methode voor elke hond werkt. Je komt bedrogen uit. Wandelen aan de lijn is maatwerk, geen bandwerk.

Waar de een beweert dat enkel training kan helpen, roept de ander dat een tuigje de oplossing is. Zo zwart-wit is het niet. Je moet heel de situatie in overweging nemen. Wat lukt, wat lukt niet? Op wat reageert de hond, hoe reageert het baasje? Is er een goede band? Waar de een wel gebaat is bij een tuigje, heeft het bij een ander geen zin.

In sommige gevallen zal wandelen aan de lijn een probleem blijven (dat komt voor) en is een anti-trektuigje aangewezen. Ik ken een geval waarbij een gentle-leader gebruikt wordt als er op de straat gewandeld wordt. Soms moet je wel als je de veiligheid wil waarborgen. Het zijn niet altijd succesverhalen!

Mijn eerste advies is steeds beloningsgerichte training. Zelden is een andere aanpak nodig. Zo ook bij Cooper. Cooper had bv. een tuigje aan. De enige hulpmiddelen die we nodig hadden waren snackjes en onze enthousiaste stem.

Ervaar je zelf moeilijkheden met wandelen aan de lijn? Neem dan gerust contact op. Ik bekijk steeds de volledige situatie en niet enkel het wandelen. Op die basis werk ik een plan op maat uit.