Hondenbegeleiding

Herplaatsing is geen schande!

Je hond herplaatsen is geen schande. Dat is mijn mening!

Waarom ik dat zeg? Omdat ik behoorlijk schrik van de (haat) reacties op social media bij berichten over herplaatsing. Dat spoort niet en hoort ook niet.

Omdat ik als gedragsdeskundige werk en mijn advies wel vaker gevraagd wordt weet ik uit ervaring dat er bij zo’n herplaatsing vaak al een hele weg aan vooraf is gegaan.

Vaak is het evenwicht zoek

In alle casussen die ik heb gehad waarbij herplaatsing de oplossing blijkt te zijn -en dat zijn er gelukkig maar enkele- was het evenwicht zoek.

De oorzaak? Er is niet 1 aanwijsbare oorzaak. Het is een combinatie van de eigenschappen van de hond en zijn baasje. Een mismatch, overmoed, reactieve of juist angstige hond. Er zijn zoveel factoren die bepalen of het goed of fout loopt. Het heeft dan ook geen zin om iemand met de vinger wijzen. Geloof me vrij, daar heeft die persoon helemaal geen behoefte aan, integendeel.

Het verstoorde evenwicht zorgt vaak voor stress en frustratie. Zowel bij de hond als de baasjes. Een dergelijke situatie mag niet te lang duren en moet zo snel als mogelijk oplost worden. Is herplaatsing dan een optie? Zeker en vast! Het doel om een harmonisch evenwicht te krijgen mogen we niet uit het oog verliezen.

Herplaatsing als keuze

Een hartverscheurende keuze. Ik kan het met zekerheid zeggen dat er tranen vloeien bij het nemen van zo’n beslissing. Ook al is er geen sprake van samen in harmonie leven, toch is er een band met de hond.

In zulke gevallen zie ik het als mijn plicht de mensen te begeleiden en samen een warm nestje te zoeken. Het gevoel en de wetenschap dat de hond goed terecht is gekomen verzacht het leed toch een beetje.

Wees mild!

Ik veroordeel mensen die hun hond willen herplaatsen niet. Er is dikwijls al een hele weg aan vooraf gegaan met trainers, gedragstherapeuten en noem maar op. Dat is helemaal niet goedkoop. Dat doe je niet als je een hond maar als voorwerp beschouwt. Zulke mensen droppen de hond bij het asiel zonder boe of ba.

 

Daarom mijn oproep om enig respect. Je kent de situatie en het ganse verhaal niet. Roepen en oordelen is geen kunst. Hulp bieden daarentegen wel!

Herplaatsing kan ook een succesverhaal zijn

In eer en geweten kan ik zeggen dat een herplaatsing een succes kan zijn. Ik heb zo 2 succesverhalen rondlopen.

James heb ik uit het asiel geplukt. Hij kwam daar terecht vanwege zijn onstuimige karakter. Hij had nood aan enerzijds iemand die hem kon doorgronden en begrijpen en toch stevig genoeg in de schoenen stond om hem te leiden. Alle nieuwe of opwindende zaken resulteerden in opspringen en bijten. Daar is helemaal geen sprake meer van. Ik zie hier een gelukkige, rustige en zo heerlijk lieve hond rondlopen.

Bess kwam via een kennis bij mij terecht. Bij Bess was er sprake van een mismatch. Bess zette heel het huis op stelten. Komt daarbij dat het voor hen de eerste hond was. De baasjes hadden nooit gedacht dat een hond in huis halen zo’n gevolgen kon hebben. Zeker toch niet bij een Golden Retriever. Toegegeven, wat een brok energie! Ook ik moest de eerste dagen wat wennen aan een hoop (jong) geweld op vier poten!

Ook Bess beschouw ik als een gelukkige hond. Ze kan naar hartelust in de tuin als ze wil, veel wandelen, knuffelen en samen met de kat gekke toeren uithalen.

Vraag hulp

Vaak kan je voor een herplaatsing terecht bij allerlei organisaties. Er zijn organisaties die de hond opvangen -al dan niet in een gastgezin- en dan op zoek gaan naar een geschikt plekje. Denk bv ook aan rasverenigingen, hondenscholen, dierenartsen, enz. Zij kunnen je begeleiden en bijstaan waar nodig. Je hoeft er niet alleen voor te staan.